กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 150 ใบหน้าในกระจก: รอยด่าง
เมื่อมู่ฟางเชียนค่อย ๆ เปิดประตูห้องนอนอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ สายตาแรกของเขาก็เหลือบไปที่ข้างหน้าต่าง แต่ตรงนั้นไม่มีร่างของมู่อิงอีกแล้ว แม้แต่สีที่มู่อิงทำหก ก็ถูกป้าแม่บ้านเก็บกวาดจนสะอาดแล้ว
ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย
มู่ฟางเชียนถอนหายใจยาวออกมาอย่างโล่งอก รู้สึกว่าหัวใจที่ลอยอยู่กลางอากาศในที่สุดก็สงบลงบ้าง
เขาเดินโซเซกลับไปนั่งบนเตียงอีกครั้ง ความเจ็บปวดในสมองที่ราวกับจะฉีกกระชากเหตุผลของเขาออกเป็นชิ้น ๆ ยังเหลือความรู้สึกค้างอยู่
ส่ายหัวหน่อยหนึ่ง กะพริบตาหนึ่งครั้ง ความเจ็บปวดก็จะจู่โจมมาอีกครั้ง