กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 144 ใบหน้าในกระจก: การเลี้ยงดู
พอเห็นภาพนี้ครั้งแรก มู่เสียนชิงก็รู้สึกประหลาดพิลึกอยู่ในใจ
เขานึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนตนหกระจกแต่หาไม่เจอ ขณะที่ฉากชีวิตมากมายขนาดนั้น มู่อิงกลับจงใจวาดเนื้อหาเกี่ยวกับกระจก และยังเป็นฉากที่ตัดกันรุนแรงแบบนี้อีก
แบบนี้ก็อดคิดมากไม่ได้จริง ๆ
มู่เสียนชิงเอ่ยความคิดของตัวเองออกมาเบา ๆ “หรือว่าฉันคิดมากไปเอง?”
บางทีสิ่งที่มู่อิงอยากสื่ออาจเป็นแค่ว่า หลังจากคุณอาป่วยเป็นอัมพาตใบหน้า แม้แต่ร้องไห้ก็ยังทำไม่ได้ ราวกับกักขังอารมณ์ที่แท้จริงของตัวเองไว้?
ก็เพราะภาพนี้ชื่อว่า บ้านคับแคบ·จองจำตน
กวนซานกำลังสังเกตรูปนั้นอย่างละเอียด สมาธิเน้นไปที่การถ่ายทอดใบหน้าของตัวละคร
ตอนที่มู่อิงสร้างภาพนี้ เธอต้องไม่เคยเห็นฉากจริงแน่ ๆ