กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 137 เงาในกระจก: ถ่ายโอนโชคชะตา
อย่างที่มู่อิงว่าไว้ พอเข้ามาในห้องรับแขก กลิ่นหวานฉุนชวนแสบจมูกนั้นก็จางลงอย่างเห็นได้ชัด
แม้จะไม่ถึงขั้นที่ไม่ได้กลิ่นเลยสักนิด แต่ในเชิงความรู้สึกแล้ว มันลดลงจนอยู่ในระดับที่พอจะเข้าใจได้ว่าเป็นสเปรย์ปรับอากาศ
มู่เสียนชิงกวาดตามองรอบห้องรับแขก เห็นของประดับดับกลิ่น ต้นไม้ดูดกลิ่น เครื่องฟอกอากาศ และสิ่งของอีกสารพัด
นี่ก็คงเป็นฉบับกลิ่นของสำนวน “กว่าจะดูสบาย ๆ ได้ก็ต้องออกแรงจนสุดตัว”
มู่อิงถอดหน้ากากอนามัยออก แล้วสูดลมหายใจเต็มปอดอย่างสบายใจสักที “ตามสบายเลย แม่ฉันไปทำงานแล้ว พ่อฉันออกไปเถลไถลที่ไหนไม่รู้”
มู่เสียนชิงรู้สึกว่าหัวคิ้วกระตุกยิก ๆ “พี่อิง! อย่าพูดพล่อย ๆ สิ”