กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 134 ใบหน้าในกระจก: หลานจือ
กวนซานยื่นมือไปทางมู่เสียนชิง เพื่อให้เขาดูเหรียญทองแดงใกล้ ๆ “นี่คือเหรียญกดโลงของเธอ”
ย้อนเวลากลับไปราว 20 กว่าปี สมัยนั้นในชนบทไม่ได้เปิดกว้างเหมือนทุกวันนี้
ตอนนั้นแม้แต่คนที่เข้าเมืองไปทำงานก็ยังมีน้อย คนส่วนใหญ่ในหมู่บ้านทำมาหากินกับผืนดินมาหลายชั่วอายุคน
พวกเขาออกไปข้างนอกไม่ได้ โลกทัศน์จึงถูกจำกัดตามไปด้วย
ดังนั้นคำพูดและการกระทำของพวกเขาจึงเต็มไปด้วยความล้าหลังโง่เขลา
เหมือนที่ป้าแก่ ๆ มักชอบพูดว่า พวกเธอนี่ช่างบอบบางจริง ๆ สมัยก่อนพวกฉันท้องจะคลอดอยู่แล้วยังต้องลงไปทำงานในนาเลย!
หลานจือคือเหยื่อของความโง่เขลานี้
ตอนที่เธอคลอดกวนซาน เธอยังไม่ได้ไปโรงพยาบาลเลยด้วยซ้ำ