กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 116 อัตตาสุดท้าย: พบโดยบังเอิญ
เมื่อได้ยินคำนี้ของเขา กวนซานก็อดไม่ได้ที่จะมองไปทางประตูบ้านโดยสัญชาตญาณ
ตอนที่เขามองไป คนผู้นั้นก็มองมาพอดี
โดยไม่คาดคิดก็ประสานสายตากับดวงตาคู่หนึ่งที่คุ้นเคย
ความประหลาดใจในดวงตาวาบผ่านไปแค่ชั่วขณะ ตามด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยนแฝงการปลอบโยน
คนผู้นั้นไม่ได้พูดอะไรเลย แต่หัวใจของกวนซานที่เพิ่งลอยขึ้นมากลับตกลงสู่ทรวงอกอย่างมั่นคง
คือมู่เสียนชิง
มู่เสียนชิงเอ่ยกับเจียงเฟิงเสียนว่า “ปรมาจารย์เจียง ขออภัยที่มารบกวนโดยไม่บอกกล่าว”
เจียงเฟิงเสียนเปิดประตูบ้านให้เขา น้ำเสียงคุ้นเคย “ผมคิดว่าคุณน่าจะมาในช่วงวันนี้หรือพรุ่งนี้ กับข้าวยังเตรียมไว้แล้วด้วย”