เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 112 ลั่วจื่อซวี: ภาคพิเศษ
ช่วงนี้หวังกว่างชวนอารมณ์ดีมาตลอด
ลูกชายก็ใกล้จะได้เสียที ไอ้ตัวที่ทำให้สิ้นเปลืองก็ฝังไปแล้ว เรียกได้ว่าทุกเรื่องราบรื่นดี
เขาฮัมเพลงมั่ว ๆ เดินออกมาจากในบ้าน เห็นเถาเชี่ยนกำลังกวาดลานบ้านอยู่ ก็เอ่ยขึ้นลอย ๆ “ช่วงนี้กินไข่ให้มากหน่อยนะ เราจะเตรียมมีลูกชายกันแล้ว”
เถาเชี่ยนกำมือแน่นขึ้นมาทันที ก้มหน้า ไม่ยอมส่งเสียงอยู่นาน
หวังกว่างชวนไม่ได้ยินคำตอบ ก็หันไปมองเธอแวบหนึ่ง แววตาค่อนข้างมืดมน “พูดสิ! แกคงไม่ได้ยังคิดถึงไอ้ตัวสิ้นเปลืองอย่างหวังหงเหมียนอยู่หรอกนะ?”
“ให้ตายสิ เลี้ยงมาตั้งใหญ่ แม้แต่ค่าสินสอดสักก้อนก็ไม่ทำให้ฉันได้คืนมา เลี้ยงเปล่า ๆ”
เขาบ่นด่าต่ออีกสองสามประโยค พอเห็นว่าเถาเชี่ยนวันนี้ตั้งใจจะเป็นน้ำเต้าปากผนึกไม่พูดไม่จา ก็รู้สึกเหมือนถูกขัดคำสั่งขึ้นมาทันที อารมณ์โกรธก็พวยพุ่งขึ้นมา
เขาก้าวสองสามก้าวไปถึงข้างตัวเถาเชี่ยนทันที ยื่นมือจะไปกระชากเธอ