กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 97 ลั่วจื่อซวี: ลูกชาย
ธุระที่ต้องจัดการก็จัดการเสร็จหมดแล้ว กวนซานก็ได้เวลากลับไปแล้ว
มู่เสียนชิงเห็นเขาสวมหมวกเกราะมอเตอร์ไซค์ ก็ชูโทรศัพท์มือถือขึ้นโบกให้เขา “ถ้ามีข่าว ผมจะบอกคุณเป็นคนแรก”
กวนซานเอามือจับกระบังลมเงยหน้าขึ้น “ถ้าคุณจะไปก็บอกผม ไม่ต้องมาดักผม”
มู่เสียนชิงหัวเราะเบา ๆ “ได้ ผมจำไว้แล้ว”
หวังหงเหมียนที่กำลังมุดเข้าไปในกระบอกไม้ไผ่ พอได้ยินก็เบ้ปาก ทำเสียง “ยี๊” แล้วโผล่หัวออกมาอีกครั้ง “อย่าลืมกระเป๋าของฉันนะ! เอาของหลุยส์วิตตอง แพงอยู่นะ ใบเดียวก็พอ”
มู่เสียนชิงเห็นสภาพที่ร่างกายของเธอหายเข้าไปในกระบอกไม้ไผ่ เหลือแค่หัวโผล่ออกมาข้างนอก ก็ถึงกับพูดไม่ออก
มู่เสียนชิงพูด “ถ้าทำให้ผมตกใจตาย กระเป๋าของเธอก็ไม่ได้แล้ว”