เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 92 ลั่วจื่อซวี: กุญแจทอง
สิบนาทีต่อมา กวนซานนั่งอยู่บนโซฟาเก่าที่บ้านหวังเหลียงหัว ตรงข้ามเขาคือหวังเหลียงหัวที่เพิ่งถูกภรรยาตะโกนปลุกจนตื่นจากความฝัน
หวังเหลียงหัวยังงงอยู่ มองอยู่หลายครั้งกว่าจะจำได้ว่ากวนซานเป็นใคร
นึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นตอนกลางวัน หวังเหลียงหัวก็เผลอถอยตัวไปด้านหลัง “คุณ…คุณมีธุระอะไรกับผมหรือครับ”
กวนซานพูดตรงประเด็น “คุณเอากุญแจทองอันนั้นไปใช่ไหม”
หวังเหลียงหัวยังคงแก้ตัว “ผมก็แค่ รปภ. เรื่องพวกนี้ผมเข้าไม่ถึงเลยด้วยซ้ำ จะไปขโมยของพวกเขาได้อย่างไรครับ”
ถ้าเป็นเวลาอื่น กวนซานอาจยังมีอารมณ์อดทนอธิบายด้วยเหตุผลอีกสักสองสามประโยค แต่คืนนี้ดึกมากแล้ว พรุ่งนี้มู่เสียนชิงยังต้องไปทำงาน เขาไม่อยากเสียเวลา
ดังนั้นพอหวังเหลียงหัวแก้ตัวอย่างไร้ความหมายจบ เขาก็ดึงตะปูโลงศพออกมา