เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 74 จานรองน้ำค้าง: ความจริง
เฉินหยวนหลงส่ายหน้าอย่างบ้าคลั่ง เสียงสั่นเครือ “ผมไม่รู้ ไม่เกี่ยวกับผม พ่อผมบอกเองว่าตระกูลเหอต้องไถ่บาปให้พวกเรา”
“นายไม่รู้?” กู้กว่างเฉวียนแค่นหัวเราะอย่างเย็นชา “ก่อนพ่อของนายตาย ในที่สุดเขาก็สำนึกผิดไม่ใช่หรือ จึงได้บอกนายไว้ว่าห้ามทำอีก?”
เฉินหยวนหลงมองเขาอย่างตกใจและกังขา ไม่เข้าใจว่าเขารู้เรื่องนี้ได้อย่างไร
กู้กว่างเฉวียนเอ่ยทีละคำ “เพราะผมยืนอยู่ข้างเตียงเขา มอง ดู เขา หายใจ ครั้ง สุด ท้าย”
เฉินหยวนหลงตกใจสุดขีด “นาย นาย ไม่ใช่ ไม่ใช่ นายโกหก! นั่นไม่ใช่เงินของนาย!”
กู้กว่างเฉวียน “ทำไมไม่ใช่เงินของผม?”
เฉินหยวนหลง “ตระกูลเหอมีคำสาปของปู่ผม! ทุกครั้งที่พวกเขาให้เงินบ้านผม คำสาปก็จะหายไปชั่วคราว นั่นต้องเป็นเงินของปู่ผมแน่”