เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 64 จานรองน้ำค้าง: ใบหน้า
ถ้าจะพูดว่าครั้งก่อนที่กวนซานเจอเฉินหยวนหลง เขายังดูปกติในแวบแรก วันนี้เฉินหยวนหลงก็เรียกได้ว่าสีสันสารพัด
รอยช้ำเขียวคล้ำ ผ้าพันแผลสีขาว รอยถลอกสีแดง แถมยังมีถุงใต้ตาดำ ๆ อันใหญ่โตของเขา ทั้งหมดผสมรวมกันอยู่บนใบหน้าแบนกว้างเหมือนแผ่นแป้งของเขา
กวนซานถาม “แผลของนายเป็นอะไรมาหรือ?”
“แม่งเอ๊ย! มีไอ้แก่ไม่ดูตาม้าตาเรือชนเอา” พอตอบเสร็จเฉินหยวนหลงถึงจิตสำนึกว่าไม่ชอบมาพากล “เสือกอะไรกับนาย ถามทำไม?”
“อ้อ นายเป็นหมอผีไง ยังไง จะไปลองฝีมือกับปู่ฉันหรือ?”
“บอกไว้เลยนะ ปู่ของฉันน่ะ! ดุสุด ๆ ไปเลย”
เขากวาดตามองกวนซานตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างดูแคลน “คนอย่างนายน่ะ ยังไม่พอเป็นกับแกล้มให้ปู่ฉันด้วยซ้ำ”
กวนซานไม่สนใจคำยั่วยุของเขา ถามอีกครั้ง “นายประสบอุบัติเหตุรถชนบ่อยหรือ?”