เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 62 จานรองน้ำค้าง: มิตรเก่า
กวนซานลุกขึ้น สวมหมวกกันฝน แล้วไปรับเขาที่ประตู “มาช้าหน่อยก็ไม่เป็นไร”
มู่เสียนชิงยื่นสุราให้เขา น้ำเสียงมีรอยยิ้ม “คุณกำลังรอผมอยู่”
คำที่เขาพูดเป็นประโยคบอกเล่าเชิงยืนยัน แม้แต่ตลอดเส้นทางที่เขามาสาย เขาก็ไม่เคยสงสัยเลย
กวนซานรับสุรามาถือไว้ ถอยห่างจากมู่เสียนชิงออกไปหน่อย เกรงว่าขอบหมวกจะชนเขา “อืม คุณไม่ได้บอกว่าจะไม่มา”
คำพูดนี้เขาพูดเรียบ ๆ เป็นธรรมชาติ แต่กลับทำให้มู่เสียนชิงพอใจได้สำเร็จ มู่เสียนชิงเร่งว่า “เร็วเข้า หิวแล้ว”
แต่กว่าจะได้นั่งลงที่โต๊ะ ก็เป็นเวลาหลายนาทีให้หลังแล้ว
ฝนตกหนักเกินไป รองเท้าหนังทำมือที่ประณีตสบายของเขา ก็ต้านทานน้ำที่ท่วมขังไม่ได้
กวนซานหารองเท้าแตะไหมพรมทำมือมาให้เขาคู่หนึ่ง “ของใหม่ ป้ากุ้ยฟางซื้อไซซ์เล็กไป”