กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 16 สุนัขใต้ต้นไหว: กลับคืนสู่ที่
เสี่ยวหม่าเหลือบมองไปที่เถ้าแก่จางทันที
เถ้าแก่จางเพิ่งถูกวิญญาณหยินดูดพลังชีวิตไป กำลังอ่อนแอพอดี เมื่อครู่ที่ดิ้นได้ขนาดนั้น ล้วนเป็นความกระหายในเงินทองและสถานะที่ค้ำจุนเขาไว้ พอออกแรงสุดตัวคราหนึ่ง ก็ล้มพับลงกับพื้นอีกครั้ง
เสี่ยวหม่าเดินไปหยุดตรงหน้าเขา หลายปีมานี้เป็นครั้งแรกที่เขามองลงไปยังอีกฝ่ายจากที่สูงกว่า
เมื่อความดีในอดีตกลายเป็นมีดปลายแหลมที่ทิ่มแทงหัวใจ ฉีกภาพลวงตางดงามที่ตั้งใจสร้างขึ้นมาให้ขาดวิ่น เสี่ยวหม่าเพิ่งรู้ตัวว่าเขาไม่อยากถามอะไรอีกแล้วแม้แต่ประโยคเดียว
คนต่ำช้าแม้ความตายมาถึงตัว ก็ไม่เคยสำนึกผิด พวกเขามีแต่บ่นว่าทำไมฟ้าไม่ช่วยเขา