กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 12 สุนัขใต้ต้นหูไหว: ผู้มาเยือน
คำถามของเถ้าแก่จางสะดุดกึกทันที เขามองเสี่ยวหม่าอย่างลนลาน ก่อนจะแสร้งทำเป็นสงบ “ตอนนั้นผมช่วยตระกูลหม่าไว้ ทั้งยังให้ครอบครัวเสี่ยวหม่าได้ใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย คุณจะมาเรียกร้องให้ผมแบ่งทรัพย์สินออกไปครึ่งหนึ่งเพราะบุญคุณแค่ครั้งเดียวก็เกินไปหน่อยไหม นี่มันบีบกันด้วยศีลธรรมเกินไปแล้ว”
ชาวบ้านที่อยู่ด้านหลังพากันเห็นด้วยตามติด “ใช่เลยใช่เลย! เถ้าแก่จางดีกับตระกูลหม่ามากพอแล้ว ทำคนก็อย่าโลภมากนัก”
พวกเขาพูดพลางชำเลืองมองมาที่เสี่ยวหม่า ราวกับเสี่ยวหม่าเนรคุณแสนสาหัส มองจนเสี่ยวหม่าหน้าแดงก่ำ อับอายจนแทบมุดดิน
เสี่ยวหม่ารีบโบกมือ “ผม ผมไม่ได้คิดแบบนั้นเลย เขาต่างหากที่ตั้งใจจะมาคุยกับผม เขาเป็นคนบอกว่า…”