เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 2 สุนัขใต้ต้นห้วย: เรือนหยิน
ตูม ตูม—
เสียงนั้นยังก้องอยู่ในหูของทุกคน พอถูกกวนซานพูดแบบนี้ ทุกคนก็สั่นสะท้านไปทั้งตัว และในใจเริ่มตื่นตระหนก
เสียงเคาะประตูในชีวิตประจำวัน ส่วนใหญ่คือแขกมา ผู้ที่อยู่ข้างในเป็นเจ้าภาพ
แต่เรือนหยินตรงกันข้าม หนึ่งวิญญาณหนึ่งเรือนหยิน หากมีเสียงเคาะประตู ย่อมหมายความว่าข้างนอกประตูเป็นเจ้าภาพ ส่วนข้างในคือผู้ที่แย่งรังไปอยู่
พอเถ้าแก่จางฟังช่างแบกโลงคนหนึ่งอธิบายความหมายของการเคาะประตูจบ ขาก็แทบอ่อนหมด รีบตะโกนเสียงดัง “เสี่ยวหม่า! เสี่ยวหม่า มานี่!”
เสี่ยวหม่าเป็นคนขับรถของตระกูลจาง พอได้ยินเถ้าแก่จางเรียก ก็วิ่งมาทันที
เถ้าแก่จางคว้ามือเขาแน่น น้ำเสียงร้อนรน “เสี่ยวหม่า! ตอนที่พ่อผมซื้อที่ผืนนี้จากพ่อของคุณ เราสองฝ่ายก็ร่วมมือกันอย่างมิตรไมตรีดีนี่นา!”