เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 52 หลิ่วชิงชิง
ครั้นสิ้นเสียงอันเย็นชาไร้เยื่อใยนี้ ห้วงพื้นที่อันไพศาลก็พลันเงียบสงัดลงเป็นพิเศษ ศิษย์จำนวนมากต่างใจสั่นสะท้านเฮือก พลางจ้องมองไปยังร่างของคนผู้นั้นที่หมอบราบอยู่กับพื้น
“เป็นท่านผู้นั้นที่ลงมือ!” นักศึกษารุ่นพี่ไม่น้อยต่างเผยแววตาคมกริบ พวกเขาพลันนึกถึงบุคคลผู้หนึ่งขึ้นมาได้ในทันที
ผู้เฒ่าวัยชราที่นั่งอยู่ด้านนอกผู้นั้น ทั่วทั้งหอตำรามีเพียงเขาเฝ้าดูแลอยู่ผู้เดียว ไม่เคยมีผู้ใดล่วงรู้ว่าพลังอำนาจของเขานั้นแข็งแกร่งเพียงใด
ศิษย์หลายคนเคยคาดเดากันเป็นการส่วนตัวว่า ผู้เฒ่าผู้นั้นอาจเป็นบุคคลระดับสูงของสถาบันศึกษา
มิฉะนั้น ไฉนเลยจะมาคอยเฝ้าดูแลสถานที่สำคัญเช่นหอตำราแห่งนี้เล่า?
ยามนี้นักศึกษารุ่นพี่ผู้นั้นยังคงหมอบราบอยู่บนพื้น แรงกดดันขุมนั้นที่กดทับลงบนร่างของเขายังมิได้จางหายไป ส่งผลให้ร่างกายของเขาไม่อาจขยับเขยื้อนได้แม้แต่น้อย ท่าทางดูอเนจอนาถอย่างยิ่ง
“ท่านผู้อาวุโส ข้าผิดไปแล้ว!” เขาเอ่ยตะโกนขึ้นสู่ความว่างเปล่าด้วยสีหน้าตื่นตระหนกหวาดกลัว แน่นอนว่าเขาย่อมรู้ดีเช่นกันว่าผู้ใดเป็นคนลงมือ
“เอ่ยเพียงคำว่าผิดแล้วคิดจะให้เรื่องจบสิ้นไปหรือ เจ้าคิดว่าหอตำราแห่งนี้เป็นสถานที่ใดกัน?”