เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 41 ฟ้องร้อง
ผู้คนทั้งหลายต่างมองดูฉากนี้ด้วยความตกตะลึงตาค้าง ต้วนเฟิงในที่สุดก็จำต้องยอมอ่อนข้อเสียแล้ว
ไร้ซึ่งช่องทางให้เจรจาต่อรองแม้แต่น้อย เซียวมู่หยางใช้ชีวิตของเขามาข่มขู่ กระบี่จ่ออยู่ตรงลำคอ เขายังจะกล้าไม่ยอมอ่อนข้ออีกหรือ?
หากไม่ยอมอ่อนข้อ เช่นนั้นก็จงตายเสียเถิด!
จริงดังที่เซียวมู่หยางกล่าว เขาอย่างมากก็เพียงถูกสถาบันศึกษาอวิ๋นชางขับไล่ออกจากสถาบันศึกษา ทว่าต้วนเฟิงกลับต้องหายสาบสูญไปจากโลกนี้อย่างสิ้นเชิง ต่อให้ต้วนเฟิงมั่นใจในตนเองเพียงใด ก็มิกล้านำชีวิตของตนมาล้อเล่น
“ขอขมาเสีย” เซียวมู่หยางปรายตามองต้วนเฟิงแวบหนึ่ง ก่อนเอ่ยปากขึ้นอย่างเรียบเฉย
สีหน้าของต้วนเฟิงเขียวคล้ำยิ่งนัก ทว่าเรื่องราวดำเนินมาถึงขั้นนี้แล้ว เขาก็ไร้ซึ่งทางเลือกอื่นอีก เห็นเพียงเขาเดินเข้าไปหาอวิ๋นหลิน ก่อนจะฝืนใจเอ่ยเสียงแผ่วเบาว่า “ขออภัย”
“ดังกว่านี้อีกหน่อย” น้ำเสียงเย็นชาสายหนึ่งดังแว่วมาจากด้านหลัง
ต้วนเฟิงหันขวับกลับมาทันที พลางเอ่ยเสียงขรึมต่อเซียวมู่หยางว่า “เจ้าอย่าได้ทำเกินไปแล้ว!”