เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 39 คำขอโทษ
ณ สถาบันศึกษาหยุนชาง วันนี้เซียวมู่หยางก้าวออกจากห้องพักของตน เตรียมออกไปเดินเที่ยวชมสถานที่อื่น ๆ ภายในสถาบันศึกษา นอกเหนือจากหอเต่าดำแล้ว สถานที่อื่นเขาล้วนยังไม่เคยย่างกรายไปมาก่อน
เซียวมู่หยางเดินทอดน่องไปเรื่อย ๆ ครู่หนึ่งต่อมาเขาก็มาถึงสถานที่อันแปลกตาแห่งหนึ่ง ที่นี่มีศิษย์อยู่มากมาย ทั้งยังมีเจดีย์สีดำทะมึนขนาดมหึมาองค์หนึ่ง สูงตระหง่านเสียดฟ้า โอ่อ่าสง่างามหาใดเปรียบ
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อยืนอยู่เบื้องล่างแล้วเงยหน้ามองเจดีย์องค์นี้ กลับมองเห็นแสงดาวโปรยปรายลงมาจากเบื้องบนเจดีย์อยู่ราง ๆ ส่องสว่างเจิดจ้าบาดตาอย่างยิ่ง ทำให้ผู้คนรู้สึกตื่นตะลึงสะท้านใจอย่างรุนแรง ประหนึ่งว่าเจดีย์องค์นี้กำลังอาบไล้อยู่ท่ามกลางประกายแสงแห่งดวงดาว
“ที่นี่คือสถานที่ใดกัน?” เซียวมู่หยางรำพึงในใจคำหนึ่ง รู้สึกว่าสถานที่แห่งนี้ดูไม่ธรรมดาอยู่บ้าง
เขาจึงกวาดสายตามองไปโดยรอบ จากนั้นเดินเข้าไปเบื้องหน้าศิษย์ผู้มีอาวุโสมากกว่าผู้หนึ่ง แล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสุภาพยิ่งว่า “ขอทราบรุ่นพี่ ที่นี่คือสถานที่ใดหรือ?”
ศิษย์ผู้นั้นกวาดสายตาพิศมองเซียวมู่หยาง พลันรู้สึกคุ้นหน้าอย่างประหลาด ครั้นนิ่งครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ เขาก็ฉุกคิดสิ่งใดขึ้นมาได้ทันควัน บนใบหน้าเผยสีหน้าประหลาดใจออกมาสายหนึ่งพลางเอ่ยถามว่า “เจ้าคือเซียวมู่หยางหรือ?”