เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 19 คำตักเตือน
“ไม่ทราบว่าคุณชายไฉถนัดบทเพลงฉินประเภทใด มี่ยวอินจะได้ร่วมบรรเลงประสานกับคุณชายได้ถูก” เผยมี่ยวอินหันมองไฉหัว บนใบหน้างดงามเผยรอยยิ้มหวานละมุนสายหนึ่ง อ่อนโยนชวนมองยิ่งนัก
“แล้วแม่นางมี่ยวอินถนัดประเภทใดเล่า?” ไฉหัวไม่ตอบกลับย้อนถาม
“มี่ยวอินเป็นสตรี ย่อมถนัดบทเพลงฉินแนวอ่อนโยนเปี่ยมไมตรีมากกว่าเจ้าค่ะ” มี่ยวอินตอบกลับ
“บังเอิญนัก ไฉผู้นี้ก็ถนัดบทเพลงฉินประเภทนี้เช่นกัน” ไฉหัวยิ้มอย่างสง่าผ่าเผย รอยยิ้มชวนให้ผู้คนรู้สึกราวกับต้องสายลมวสันต์ ยิ่งประกอบกับใบหน้าหล่อเหลาไม่ธรรมดานั้น ย่อมเพียงพอที่จะทำให้ดรุณีแรกรุ่นนับหมื่นพันต่างหลงใหลเคลิบเคลิ้มแล้ว
มี่ยวอินจ้องมองไฉหัว แววตาพริบไหวราวระลอกคลื่นสารท เจือประกายแปลกประหลาดอยู่หลายส่วน ไม่รู้ว่าภายในใจกำลังครุ่นคิดสิ่งใดอยู่
เห็นเพียงมี่ยวอินเหลือบมองลงไปยังเบื้องล่างคราหนึ่ง แล้วเอ่ยว่า “ไปนำฉินมาให้คุณชายไฉคันหนึ่ง”
ครู่ต่อมา ก็มีบ่าวรับใช้ผู้หนึ่งนำฉินมามอบถึงมือไฉหัว ไฉหัวยิ้มบาง ๆ พลางหันมองเผยมี่ยวอินแล้วกล่าวว่า “เช่นนั้นพวกเราเริ่มกันเถิด”
“อืม” เผยมี่ยวอินผงกศีรษะเบา ๆ จากนั้นจึงก้มหน้าลง เสียงฉินอันไพเราะเสนาะหูสายแล้วสายเล่าถูกดีดบรรเลงออกมา ล่องลอยฟุ้งกระจายไปทั่วทั้งห้วงมิติ