เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 11 ศาลาอาวุธเทพ
ระหว่างทางกลับภัตตาคาร กู้สิงกับเซียวมู่หยางเดินเคียงบ่าเคียงไหล่กันไป
กู้สิงพลันหันศีรษะมามองเซียวมู่หยาง เอ่ยหยอกเย้าว่า “รุ่นพี่หญิงผู้นั้นเมื่อครู่ดูท่าจะรู้สึกดีต่อเจ้าไม่น้อย หากเป็นไปได้ ก็ลองสานสัมพันธ์กันให้ดีเถิด!”
“เจ้าคิดมากเกินไปแล้ว” เซียวมู่หยางเหลือบตามองค้อนกู้สิงคราหนึ่ง วัน ๆ ในหัวของเจ้าคนผู้นี้คิดเรื่องอันใดอยู่กันแน่?
“หรือว่า เจ้ามีคนที่หมายปองในใจอยู่แล้ว?” กู้สิงเอ่ยถามอีกครา สายตาจับจ้องเซียวมู่หยางด้วยความสนใจใคร่รู้
“...” เซียวมู่หยางไร้คำจะเอื้อนเอ่ย
ทว่าไม่รู้เหตุใด ในห้วงคำนึงของเขากลับผุดเงาร่างอาภรณ์ขาวสายหนึ่งขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ซึ่งก็คือสตรีผู้มีความบกพร่องที่บังเอิญพบเจอตรงเชิงเขาในวันนั้น แม้ครานั้นพวกเขาจะสนทนากันเพียงไม่กี่ประโยค แต่สีหน้าแววตาของนางกลับราวกับประทับตราตรึงอยู่ในความทรงจำของเขา ไม่อาจลืมเลือนได้เลย
นางประหนึ่งเซียนหญิงผู้เร้นกายสันโดษเหนือโลกา มิอาจมองเห็นความโสมมของโลกหล้า ไม่แปดเปื้อนกลิ่นอายทางโลกีย์ บริสุทธิ์ผุดผ่องไร้ราคี จนผู้คนมิอาจหักใจคิดล่วงเกินได้เลย