กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 87 ฉันเป็นคนมาก่อนไม่ใช่หรือไง
“ในที่สุด พวกเราก็ได้รับชัยชนะ!” อุซึมากิ นารูโตะทรุดนั่งลงบนพื้นอย่างเหนื่อยล้าแหงนมองท้องฟ้า ณ ที่นั้น พระอาทิตย์อัสดงแดงดั่งโลหิต สะท้อนร่องรอยการต่อสู้ของพวกเขา
“ทำได้ดี โบรูโตะ” อุจิวะ ซาสึเกะยิ้ม ดวงตาของเขาเปี่ยมไปด้วยความชื่นชม
ซาสึเกะเงยหน้ามองท้องฟ้า ทิวทัศน์ยามเย็นนั้นราวกับเป็นรางวัลตอบแทนความพยายามของพวกเขา
ทว่าทันใดนั้น ฉากก็เปลี่ยนไป ควันแห่งสงครามยังคงฟุ้งกระจายอยู่ในอากาศ
แสงตะวันยามเย็นสาดส่องบนอาวุธและคราบเลือดที่กระจัดกระจายเต็มพื้น ดูเจิดจ้าจนแสบตาเป็นพิเศษ
“พวกเรากำลังทำอะไรกันแน่?” นินจาโคโนฮะคนหนึ่งถามอย่างเหนื่อยอ่อน
“ฟื้นตัวแล้วหรือ!” นินจาโคโนฮะอีกคนถามอย่างตื่นเต้น