กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 492 สิ้นพระชนม์
หลังเผยอวี้ได้ฟังแล้ว คิ้วตาก็ขยับเล็กน้อยพลางมองเสิ่นหลี ที่จริงในใจเขาคาดเดาไว้แต่แรกแล้ว แต่เมื่อได้ยินอาหลีพูดออกมาด้วยปากตนเอง ก็ยังอดสะเทือนใจไม่ได้
เขาโอบเอวเสิ่นหลีให้นางพิงอยู่ในอ้อมอก “ถ้าอย่างนั้นนางก็เป็นแม่สื่อให้เราสองคนสินะ?”
เสิ่นหลีชกอกเขาทีหนึ่ง ได้ยินเสียง “ตุบ” ดังขึ้น “อย่าพูดเหลวไหลนะ ข้าไม่มีทางให้อภัยเสิ่นเจียวเจียวเด็ดขาด”
เผยอวี้ลูบอก “อาหลี เบา ๆ หน่อย นี่เจ้าคิดจะฆ่าสามีหรือ?”
“ข้าก็แค่พูดไปอย่างนั้น ไม่ได้จะให้เจ้าไปคืนดีกับนางเสียหน่อย”