กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 489 เข้าวังขอบพระทัย
เสิ่นหลีเหลียวซ้ายแลขวา โชคดีที่ไม่มีใครอยู่แถวนั้น ไม่อย่างนั้นเขาคงเสียหน้าแน่
“อาอวี้ เจ้า…”
เผยอวี้เห็นท่าทางของนาง ใบหน้าก็เปื้อนรอยยิ้ม “อืม อาหลีอยากพูดอะไรหรือ?”
เสิ่นหลียิ้มกริ่ม “ข้าอยากถามว่าเจ้าพอจะมียางอายบ้างได้ไหม”
เผยอวี้ “จะมียางอายไปทำไม ข้ามีภรรยาก็พอแล้ว”
เสิ่นหลีพ่ายแพ้ราบคาบ
“อาหลี สบายตัวหรือไม่?”
คืนนั้น เสิ่นหลีเอนกายอยู่บนตั่ง เผยอวี้กำลังนวดให้นาง เสิ่นหลีพยักหน้า ตอนเผยอวี้นวดให้นาง เขาใช้กำลังภายในเล็กน้อย ทำให้ร่างกายรู้สึกร้อนผ่าว ประหนึ่งประคบร้อน