กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 468 ปักลาย
คนทรยศหรือ?
เห็นหว่างคิ้วเขาหม่นเศร้าอยู่บ้าง เสิ่นหลีก็ไม่ได้ซักถาม ผู้ชายน่ะย่อมหวงหน้าตากันอยู่บ้าง เรื่องคนข้างกายตัวเองเป็นคนทรยศ คงไม่อยากให้คนอื่นรู้มากนัก
นางพยักหน้าแล้วยื่นกำปั้นออกไป “จัดการเรียบร้อยก็ดีแล้ว ถ้ายังจัดการไม่เสร็จ ข้าช่วยเจ้าได้นะ”
เผยอวี้ยื่นมือใหญ่กุมกำปั้นของนางไว้ “อาหลี ขอบคุณเจ้า”
“อยู่ ๆ มาขอบคุณข้าทำไมกัน?”
เผยอวี้มองเสิ่นหลีอย่างตั้งใจแล้วกล่าวว่า “ขอบคุณที่ช่วยชีวิตข้า และขอบคุณที่รักข้า”
เสิ่นหลีหัวเราะเบา ๆ แล้วกุมมือเขาตอบ “อาอวี้ พวกเรากำลังจะแต่งงานกันแล้ว ไม่ต้องขอบคุณเรื่องพวกนี้หรอก ต่อไปทำดีกับข้าให้มากหน่อยก็พอ”