กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 458 ลูกคิดดังเป๊าะแป๊ะ
“ท่านพ่อ ท่านแม่~”
หลินชุ่ยชุ่ยนั่งอยู่บนตั่ง ข้างเท้ามีเตาอุ่นใบเล็ก บนนั้นกำลังต้มชาส่งเสียงปุด ๆ
“ท่านพี่ ข้าเหมือนได้ยินเสียงเจ้าสามหรือ?”
เสิ่นฉางซานตั้งใจฟัง “ไม่มีหรอก ฮูหยินคงหูแว่วไปแล้ว เจ้าสามไม่รู้ว่าตอนนี้ไปเถลไถลอยู่ที่ไหน”
หลินชุ่ยชุ่ยเงี่ยหูฟังอีกครั้ง แต่ไม่ได้ยินอะไร จึงพยักหน้า “คงเป็นข้าได้ยินผิดไปเอง!”
“ปัง ๆ ๆ~”
ไม่นานนัก ประตูห้องของพวกเขาก็ถูกตบดังปัง ๆ สาวรับใช้สองคนด้านนอกมองเสิ่นหย่วนโจวอย่างลำบากใจ กังวลว่าประเดี๋ยวจะถูกลงโทษหรือไม่
“ท่านพ่อ ท่านแม่ เป็นข้าเอง รีบเปิดประตูเร็ว!”