กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 450 เก็บอาหารทะเลริมชายหาด
“ได้ ขอบคุณแม่ทัพหยาง”
บ้านเรือนแถบริมทะเลทั้งเตี้ยทั้งเล็ก ล้วนสร้างด้วยหิน เงยหน้ามองหลังคาก็เห็นไม้ปูเรียงอยู่เต็มไปหมด
พอเข้าไปในบ้าน ก็ยังได้ยินเสียงลมทะเลด้านนอกพัดหวีดหวิว
“ท่านอ๋อง อาหลี รีบมานั่งกินข้าวเถิด”
เสิ่นจิ้งหย่วนพาคนอื่นเดินทางอีกเส้นทางหนึ่ง จึงมาถึงก่อน
บนโต๊ะมีอาหารสี่อย่างกับน้ำแกงหนึ่งถ้วย ล้วนเป็นอาหารทะเล ทั้งน้ำแกงปลา ปลานึ่ง ปลาตุ๋นซีอิ๊ว และกุ้งต้ม
“อาหลี อย่ามัวแต่มอง รีบกินสิ กุ้งพวกนี้ข้าไปเก็บริมทะเลกับพวกเขาเมื่อวาน”