กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 437 ไม่รู้ความจริงทั้งหมด อย่าเพิ่งตัดสิน
นางหันหลังเดินกลับกระโจมไปเช่นกัน หากท่านพ่อไม่ห้าม นางคงไปล่าสัตว์ในป่าแล้ว จะต้องมาเสียเวลาทะเลาะเอาชนะคะคานกับคุณหนูอ่อนแอพวกนี้อยู่ตรงนี้ทำไม
เหวินหลานแอบเหลือบมองเสิ่นหลีที่อยู่ข้างกาย เมื่อครู่นางตกใจจนทำอะไรไม่ถูก แต่พี่สาวเสิ่นกลับตอบสนองได้รวดเร็วเหลือเกิน นางเก่งมาก!
“พี่สาวเสิ่น วรยุทธ์ของท่านเก่งกาจเหลือเกิน!”
ไม่แปลกที่นางจะตกใจ เพราะไม่เคยเห็นเสิ่นหลีลงมือมาก่อน วันนี้เป็นครั้งแรก
เสิ่นหลีเห็นดวงตาของเหวินหลานเป็นประกาย จึงถามว่า “เจ้าไม่เคยเห็นคุณชายของเจ้าลงมือหรือ”