กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 419 อย่าดีใจหรือเสียใจจนเกินไป
ที่แท้เสิ่นเจียวเจียวก็หมดสติไปเพราะร้อนใจ
“เจียวเจียว เจ้าเป็นอะไร?”
“คนมาเร็ว รีบไปตามหมอประจำจวน!”
“ขอรับ ท่านอ๋อง”
เสิ่นหลีมองท่าทางร้อนรนของเซี่ยอวิ๋นเช่อแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย ดูท่าเยียนอ๋องจะใส่ใจเสิ่นเจียวเจียวแล้ว เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องดีเลย
เสิ่นหลีก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าว “ท่านอ๋อง ไม่ต้องร้อนใจเพียงนั้น ตอนหนีภัยข้าเคยเรียนวิชาการแพทย์มาบ้าง ให้ข้าตรวจดูท่านอาหญิงได้”
เซี่ยอวิ๋นเช่อกล่าว “ดี ๆ เช่นนั้นเจ้าก็รีบตรวจดูเร็วเข้า”
เขาไม่ได้สงสัยคำพูดของเสิ่นหลีเลย เพราะในสายตาเขา พวกเขาเป็นครอบครัวเดียวกัน