กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 417 ในที่สุดก็ได้พบกัน
ส่วนเหตุใดจึงเป็นครอบครัวเดียวกัน แค่มองแวบเดียวก็เห็นได้ชัดแล้วว่าใบหน้าของคนในครอบครัวนี้มีส่วนคล้ายคลึงกันหลายจุด
เพียงแต่ไม่รู้ว่าพวกเขามีที่มาอย่างไร ถึงทำให้ท่านอ๋องต้องไปรับด้วยตนเอง
“ท่านลุงเสิ่น ท่านป้า เชิญขอรับ”
พ่อบ้านจดจำคำเรียกนั้นไว้ แล้วเดินตามเข้าไป
วันนี้อากาศไม่ค่อยดีนัก ดูคล้ายฝนจะตก พอพวกเขาเดินไปถึงโถงบุปผาและนั่งลง ท้องฟ้าก็เริ่มมีฝนโปรยปราย
คิดไม่ถึงว่าในโถงบุปผาของจวนเยียนอ๋องจะมีดอกไม้และต้นไม้หลายชนิดที่ไม่ผลิบานในโลกนี้ คงเลี้ยงไว้ในเรือนอบอุ่นมาตลอด