กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 398 ปากแข็งไม่ยอมรับ
เดินไปได้ระยะหนึ่ง ใกล้จะถึงทางเดินหินกรวดแล้ว เสิ่นฉีอันก็หันกลับมาเตือนซูจื่อฮุ่ยที่ยังเหม่ออยู่
“อาฮุ่ย ข้างหน้าเป็นทางเดินหิน ระวังหน่อย”
“อืม”
แต่พอเดินบนทางหินได้ไม่นาน ซูจื่อฮุ่ยก็สะดุดก้อนหิน ร่างทั้งร่างเซไปข้างหน้า
นางชักมือกลับด้วยความลนลาน ยกสองมือปิดหน้า แล้วล้มคะมำลงไป
“อ๊ะ!”
เสิ่นฉีอันไหวตัวเร็ว คว้านางกลับมาได้ทัน เพราะแรงที่ใช้ค่อนข้างมาก เขาจึงถอยหลังไปหลายก้าว เมื่อรู้สึกได้ว่าคนในอ้อมแขนกระวนกระวาย เขาก็พลิกตัวนางกลับมา วางมือใหญ่ลงบนศีรษะ แล้วกดนางไว้ในอ้อมแขน