กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 391 เกล้าผม
เสิ่นหลียกถ้วยชาขึ้นจิบ ชานี้หอมมาก เป็นชาที่เสิ่นหลีเก็บจากมิติ นำไปคั่วแล้วมอบให้เผยอวี้
ตั้งแต่มีชานี้ เขาก็วางชาหลงจิ่งก่อนฝนของตนไว้ข้าง ๆ ถึงขั้นเคยคิดจะเอาไปชงชานมให้เสิ่นหลีดื่มด้วย
“เจ้าเป็นถึงท่านอ๋อง ไปร่วมงานเลี้ยงที่บ้านนายอำเภอ ไม่กลัวพวกเขาจะยกเจ้าเป็นพระพุทธรูปองค์ใหญ่แล้วบูชาหรือ?”
เผยอวี้เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “พูดเช่นนี้ อาหลีจะบูชาข้าเป็นพระพุทธรูปองค์ใหญ่ด้วยหรือไม่?”
เสิ่นหลีมองเขาพร้อมรอยยิ้ม “ได้สิ ข้าบูชาเจ้าได้ ขึ้นอยู่กับว่าเจ้าจะทนไหวหรือเปล่า”