กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 386 คิดบัญชีทีหลัง
เสิ่นหลีขยับคิ้วมองใบหน้าได้รูปของชายหนุ่ม แล้วก็นึกแผนการอย่างหนึ่งออกทันที
ที่จริง ความคิดนี้วนเวียนอยู่ในใจนางมานานแล้ว เพียงแต่ไม่มีเวลาพูดออกมา ตอนนี้เป็นจังหวะเหมาะพอดี
“อาอวี้ เจ้าอยากไปด้วยก็ใช่ว่าจะไม่ได้ เพียงแต่…”
“เพียงแต่อะไร?”
เผยอวี้สังเกตเห็นแววเจ้าเล่ห์ระหว่างคิ้วนาง จู่ ๆ ก็เกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมา
“เจ้าต้องรับปากข้าก่อน”
เผยอวี้ “……”
ลางสังหรณ์ไม่ดียิ่งรุนแรงขึ้น รู้สึกว่าชื่อเสียงผู้ปราดเปรื่องของตนคงรักษาไว้ไม่ได้แล้ว
“อาหลี ข้าเพิ่งนึกได้ว่ามีธุระ ข้าไม่ไปกับพวกเจ้าแล้วดีกว่า ข้าไปก่อนละ”