กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 375 อย่าปล่อยให้ล่าช้าไปกว่านี้
ลู่เหนียนนั่งลงแล้วจึงถามว่า “ท่านลุง เสิ่นหลีและท่านป้าไปที่ใดหรือเจ้าคะ?”
ใบหน้าของเสิ่นฉางซานยังคงเปื้อนรอยยิ้ม พอมองลู่เหนียน รอยยิ้มบนใบหน้าก็ยิ่งชัดขึ้นอีกหลายส่วน
“พี่อาหลีของเจ้ากลับไปเอาของที่เรือนแล้ว ส่วนท่านป้าเสิ่นกำลังตรวจนับสินสอดอยู่ด้านหลัง”
พอพูดถึงเรื่องนี้ เสิ่นฉางซานก็นึกขึ้นได้ว่าพี่น้องคู่นี้ยังไม่รู้ว่าอาหลีหมั้นหมายกับเผยอวี้แล้ว
“จริงสิ พวกเจ้าสองคนเพิ่งมา คงยังไม่รู้สินะ อาหลีและจื่ออันตกลงหมั้นหมายกันแล้ว สินสอดเพิ่งส่งมาถึงวันนี้เอง”
ลู่เหนียนพยักหน้า “พวกเรา…”
ลู่จิ่งตัดบทนาง “เรื่องนี้พวกเราไม่รู้จริง ๆ ยินดีด้วย ยินดีด้วย”