กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 372 สู่ขอ 1
ตั้งแต่บ่ายวานจนถึงตอนนี้ เสิ่นฉางซานยิ้มแย้มเบิกบานอยู่ตลอด เสิ่นฉีอันอยากเตือนเขาสักคำเหลือเกินว่า ท่านพ่อ ลูกสาวคนโปรดของท่านกำลังจะแต่งออกไปในอีกไม่นานแล้วนะ
แต่พอเห็นสีหน้าดีใจของท่านพ่อ ช่างเถอะ ปล่อยให้ท่านมีความสุขไปอีกสักสองสามวันแล้วกัน!
พวกเขาหาโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งกินอาหาร หลังจากกินเสร็จก็ไปขึ้นเรือที่ท่าเรือ ผ่านไปหนึ่งชั่วยามก็มาถึงอำเภอชิงซี
เพราะไม่รู้ว่าพวกเขาจะกลับมาเมื่อใด ที่บ้านจึงไม่ได้ส่งรถม้ามารับ พวกเขาเลยเช่ารถม้ากลับไปเอง
เสิ่นฉีอันเดินตามหลังเสิ่นฉางซานเข้าไปในเรือนของท่านพ่อท่านแม่ พอเข้าไปก็เห็นพี่ใหญ่ร่างสูงใหญ่กำยำยืนอยู่
“พี่ใหญ่”