กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 366 ท่านอ๋องผู้สูงศักดิ์กับพระชายา
“ได้สิ เจ้าอยากพักหรือไม่?”
เสิ่นหลีเพิ่งรู้ตัวว่าคราวนี้คนผู้นี้กลับมาแล้วหน้าหนาเป็นพิเศษ ราวกับทะลวงเส้นลมปราณตูมิ่งกับเริ่นม่ายได้อย่างไรอย่างนั้น
เขาคงอาศัยว่าการแต่งงานใกล้จะกำหนดแน่นอนแล้ว ถึงได้ยิ่งทำเกินเลยขึ้นทุกที
“อาอวี้ แล้วเจ้าจะให้ข้านอนที่ไหน?”
เผยอวี้อยากบอกว่าให้นอนด้วยกันเหลือเกิน แต่พอคำพูดวนอยู่ในปากรอบหนึ่ง เขาก็กลืนมันกลับลงไป
ถ้าเสิ่นฉางซานรู้เข้า เขาจะไล่ตีข้าหรือเปล่านะ?
ลองนึกภาพดูแล้ว ช่างเถอะ รออีกหน่อยดีกว่า!
“เจ้านอนตรงนั้น”
เขาชี้ไปยังตั่งในห้อง “อาหลี อยู่เป็นเพื่อนข้าที่นี่ได้หรือไม่?”