กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 362 ฝีมือสูงกล้าหาญ
“ตอนนี้น่ะหรือ!”
เสิ่นหลีไม่ได้ตอบตรง ๆ แต่พอเห็นท่าทางประหม่าเล็กน้อยของเขา ก็คิดว่าจะไม่แกล้งเขาต่อแล้ว
“ก็ยังหล่อเหมือนเดิมนั่นแหละ เพียงแต่...” เสิ่นหลีผละจากอ้อมกอดเขา เขย่งปลายเท้าแล้วยกมือแตะไหล่ “จิ้งหนานอ๋องต้องรู้จักดูแลตัวเองบ้างนะ!”
อารมณ์ของเผยอวี้ขึ้น ๆ ลง ๆ หากเป็นคนอื่นพูดว่าเขาหล่อ ป่านนี้คงไม่ได้มีชีวิตอยู่แล้ว
แต่ถ้าเปลี่ยนเป็นเสิ่นหลีพูด เขากลับรู้สึกโชคดีที่มีรูปโฉมดีเช่นนี้
พอได้ยินอาหลีบอกให้เขาดูแลตัวเอง ที่อยู่ทางเหนือมานานขนาดนี้ ผิวก็หยาบกร้านขึ้นจริง ๆ