กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 353 เก็บเกี่ยวจากการออกทะเล 1
ตั้งแต่พี่ใหญ่เข้าร่วมกองทัพ พวกเขาก็รู้ว่าเขาต้องเผชิญอันตรายทุกวัน แต่ไม่คิดเลยว่าเมื่อได้รู้เข้าจริง ๆ พวกเขาจะยังทำใจรับไม่ไหว
“พี่ใหญ่ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว”
คราวนี้เสิ่นฉีอันกินข้าวไม่ลงจริง ๆ แต่เห็นเสิ่นหลียังกินอยู่ เขาจึงหยิบตะเกียบขึ้นมากินไปสองสามคำ
“พี่สี่ พี่ใหญ่เขา…”
เสิ่นหลีอยากบอกว่าพี่ใหญ่จะไม่เป็นไร เพียงแต่ในสนามรบสถานการณ์เปลี่ยนแปลงได้ทุกขณะ คนที่ยังมีชีวิตอยู่เมื่อครู่ ถัดมาอาจเหลือเพียงซากกระดูก ใครจะรับรองเรื่องเช่นนี้ได้?