กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 350 เปิดเผยความในใจ
ซูจื่อฮุ่ยกลืนน้ำลายอย่างประหม่า ตอนนี้นางอยากหารอยแยกบนพื้นแล้วมุดลงไปเสียจริง
ไม่ใช่ข้าเสียหน่อย เหตุใดข้าถึงพูดอะไรเช่นนี้ออกมาได้
นางอธิบายอย่างติดขัด “เสิ่นฉีอัน ไม่สิ ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น เมื่อครู่ข้าแค่พูดผิด ใช่ พูดผิดไป”
มองนางที่เปลี่ยนจากสีหน้าประหม่าเป็นมั่นอกมั่นใจ เสิ่นฉีอันก็หลุดหัวเราะเบา ๆ นางคงคิดว่าตัวเองเป็นกุลสตรีตระกูลสูงผู้สง่างามกระมัง
เมื่อเห็นเขาหัวเราะ ซูจื่อฮุ่ยก็ยิ่งประหม่า “ท่านเชื่อหรือไม่เชื่อกันแน่”
เสิ่นฉีอันทนเห็นท่าทางระมัดระวังของนางไม่ได้ จึงพยักหน้า “ข้าเชื่อว่าแม่นางซูแค่พูดผิดไปเท่านั้น”