กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 326 สะใภ้ขี้เหร่พบพ่อแม่สามี
เผยอวี้ชะงักไป ก่อนจะเผยรอยยิ้มออกมา “อาหลี ขอบคุณ”
เสิ่นหลีจับมือเขาไว้ “เจ้าเคยพบพ่อแม่ของข้าแล้ว ข้าก็ควรไปพบท่านแม่ของเจ้าบ้าง ไม่ใช่หรือ?”
“อาหลีพูดถูก สะใภ้ขี้เหร่อย่อมมีวันที่ต้องพบพ่อแม่สามี”
แววตาของเสิ่นหลีวาววับขึ้นเล็กน้อย นางมองเขาพลางถามด้วยรอยยิ้มว่า “เจ้ากำลังบอกว่าข้าขี้เหร่อยู่หรือ?”
เผยอวี้รีบส่ายหน้า “เปล่า ข้าแค่ยกตัวอย่าง อาหลีงดงามมาก”
“ฮึ นับว่าเจ้ารู้จักพูด”
ตอนทั้งสองกลับถึงเมืองติ้งโจวก็ใกล้พลบค่ำแล้ว ฟ้าใกล้มืด โคมไฟสองข้างถนนสว่างขึ้น ท่ามกลางค่ำคืนหิมะตก ภาพนี้ช่างอบอุ่นยิ่งนัก