กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 314 พบหน้าและเป็นห่วง
ใบหน้าของเสิ่นจิ้งหย่วนมีรอยแผลเป็นเล็ก ๆ เพิ่มขึ้นหลายรอย ประกอบกับอากาศหนาวเหน็บทางเหนือทำให้เขาผอมลงเล็กน้อย ดูเด็ดเดี่ยวขึ้นกว่าเดิม อีกทั้งยังมีไอสังหารเพิ่มขึ้นด้วย
“หมอเทวดาโม่ บาดแผลของท่านอ๋องเป็นอย่างไรบ้าง?”
โม่ชิงกำลังล้างมือ จึงตอบส่ง ๆ ว่า “ไม่ตายหรอก”
เสิ่นจิ้งหย่วน “……”
“เอ่อ หมอเทวดาโม่ ข้ายังมีเรื่องอยากถาม ท่านรู้หรือไม่ว่าท่านอ๋องบอกอาหลีเรื่องที่ข้าบาดเจ็บหรือยัง?”
“เรื่องนี้ข้าไม่แน่ใจ แต่ส่วนใหญ่คงรู้แล้ว และคงรู้ก่อนจะตามหาท่านพบเสียอีก”
สีหน้าเสิ่นจิ้งหย่วนแย่ลง คนที่บ้านรู้แล้ว เช่นนั้นพวกเขาคงเป็นห่วงแทบแย่!