กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 279 ออกทะเล
ยังมีบางคำที่เขาไม่ได้พูดออกมา คนอย่างเผยอวี้ เมื่อปักใจในคนหรือเรื่องใดแล้ว ยากจะเปลี่ยนแปลงยิ่งนัก หวังว่าแม่นางเสิ่นจะได้ครองคู่กับเขาจนถึงบั้นปลาย มิฉะนั้นเจ้าหมอนี่คงต้องโดดเดี่ยวไปตลอดชีวิต
เสิ่นหลีเดินไปอีกทาง ไม่นานก็พบเผยอวี้ในสวน
แม้เมื่อครู่จะได้รู้เรื่องวัยเด็กของเผยอวี้จากปากโม่ชิง แม้ในใจจะรู้สึกสงสารเขาอยู่บ้าง แต่เสิ่นหลีไม่แสดงออก นางรู้ว่าเผยอวี้คงไม่อยากให้นางสงสารเขา
“อาอวี้”
“ดูมีความสุขเชียว เจอเรื่องดีอะไรหรือ?”
“เมื่อครู่ข้าไปดูเนื้อวัวที่เจ้าสั่งให้คนนำมาไว้ในครัวแล้ว มื้อกลางวันเรากินหม้อไฟกันเถอะ”
“ได้สิ ข้าไม่มีปัญหา”
พระราชวังหลวงในเมืองหลวง