กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 270 ใกล้ชิด เที่ยวเล่น
มือของนางพลันไร้เรี่ยวแรงพยุง จึงวางลงบนหน้าท้องแข็งแกร่งของบุรุษตรง ๆ แม้จะมีเสื้อกันหนาวกั้นอยู่ แต่ดูเหมือนยังสัมผัสได้ถึงกล้ามเนื้อที่แน่นและแข็งแรงด้านใต้
เผยอวี้รู้สึกถึงความเคลื่อนไหวของมือนาง จึงกระชับแขนเล็กน้อยแล้วดึงนางเข้ามาในอ้อมกอดทันที
เมื่อสัมผัสได้ถึงแรงดึงของเขา เสิ่นหลีก็อาศัยแรงนั้นนั่งลงบนตักเสียเลย มือทั้งสองคล้องคอเขาไว้ “อาอวี้ เจ้าทำอะไรน่ะ?”
อุณหภูมิบนใบหน้าของเผยอวี้ไม่เคยลดลงเลย ทว่าสายตายังพอแจ่มใสอยู่บ้าง
“ไม่ได้ทำอะไร แค่กอดเฉย ๆ”
“อ้อ~”
สายตาของเผยอวี้หยุดนิ่งอยู่บนริมฝีปากสีชมพูของนาง รู้สึกว่าภายในห้องยิ่งร้อนขึ้นไปอีก