กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 268 ความบริสุทธิ์คือสินเดิมที่ดีที่สุดของบุรุษ
เสิ่นหลีจ้องมองเขา สีหน้าเขาดูสงบนิ่งมาก แต่ในแววตายังมองเห็นความประหม่าอยู่สองส่วน ขอบหูที่แดงจัดก็เผยให้เห็นว่าเขาไม่ได้สงบนิ่งอย่างที่แสดงออก
เสิ่นหลีเองก็ปรับสีหน้าให้จริงจัง “เผยอวี้ ข้าเคยบอกเจ้าแล้วว่า ข้าทนให้มีเรื่องหม่นหมองแม้เพียงน้อยนิดไม่ได้ เจ้าย่อมรู้ว่าข้าคาดหวังอย่างไรจากสามีในอนาคต”
เผยอวี้พยักหน้า กลัวเหลือเกินว่าพริบตาถัดมาเสิ่นหลีจะคัดเขาออก
“ข้ารู้ แต่เดิมข้าก็ไม่ใช่คนเจ้าชู้ มีแค่เราสองคนก็ดีแล้ว”
เสิ่นหลียิ้มบาง ๆ “อย่าเพิ่งร้อนใจ ฟังข้าพูดให้จบก่อน”
เผยอวี้ยกถ้วยชาขึ้นจิบเพื่อบรรเทาความกระอักกระอ่วนบนใบหน้า