กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 255 ข้ามาตามนัด
ตอนขึ้นสะพานระเบียงมา เสิ่นหลีก็แอบสังเกตอยู่ก่อนแล้ว พอเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติ นางก็ใช้วิชาตัวเบาทันที โฉบไปรับซูจื่อฮุ่ยที่กำลังจะตกน้ำได้อย่างรวดเร็ว
เสิ่นหลีโอบเอวอีกฝ่ายแล้วพาบินไปยังฝั่ง ซูจื่อฮุ่ยที่เมื่อครู่ใบหน้ายังมีสีเลือดฝาด บัดนี้ซีดเผือด เห็นได้ชัดว่าตกใจไม่น้อย
เหล่ากุลสตรีบนสะพานระเบียงก็ตกใจเช่นกัน ตอนนี้พวกนางยืนนิ่งไม่กล้าขยับ แต่สายตายังคงจับจ้องทั้งสองคนไม่วางตา
เจียงอี่หนิงเห็นเช่นนั้นก็แอบเสียดายอยู่ในใจ จากนั้นจึงวิ่งไปยังฝั่งด้วยสีหน้าเป็นห่วงเป็นใย ทั้งยังไม่ลืมกำชับคุณหนูที่อยู่ข้าง ๆ ให้ระวัง อย่าเหยียบลื่น