กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 252 จุดเริ่มต้นใหม่
“ไม่รู้”
เสิ่นหย่วนโจวตอบเสียงอู้อี้ “อย่าคิดเลย รีบพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวน้องสาวก็กลับมาแล้ว”
“อ้า!”
ผ่านไปครู่หนึ่ง เสิ่นหย่วนโจวที่ถูกแดดเผาจนไม่สบายตัวไปทั้งร่างก็ยื่นมือไปสะกิดเสิ่นจิ้งหย่วน “พี่ใหญ่ ท่านมีแรงแล้วหรือยัง?”
“ช่วยลากข้าไปใต้ร่มไม้ตรงนั้นได้ไหม แดดแรงเหลือเกิน!”
เสิ่นจิ้งหย่วนผู้เป็นพี่ใหญ่ลุกขึ้นลากเสิ่นหย่วนโจวไปใต้ร่มไม้ ทั้งยังใจดีวางเขาลงบนสนามหญ้า ให้พ้นจากพื้นหินแข็งที่ทำให้เจ็บหลัง จากนั้นตนเองก็ล้มตัวลงนอนด้วย
ตอนเสิ่นหลีถืออาวุธกลับมา ก็เห็นพี่ใหญ่กับพี่สามนอนอยู่บนสนามหญ้า กรนสนั่นราวฟ้าร้อง ดูท่าจะหลับไปได้พักใหญ่แล้ว