กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 226 รอข้า ความในใจ
ไป๋เหยาชะงักงัน การใช้ชีวิตไม่ได้มีเพียงแต่งงานและเลี้ยงดูลูกหรอกหรือ?
ตั้งแต่เล็กจนโต นางเห็นสตรีล้วนใช้ชีวิตเช่นนี้ ปฏิบัติตามหลักสามคล้อยสี่คุณธรรม ดูแลสามีและเลี้ยงดูลูกจนสิ้นอายุขัย
แต่ที่จริงแล้ว สตรีก็เลือกใช้ชีวิตอีกแบบได้หรือ?
ใช้ชีวิตอย่างอิสระเช่นคุณหนูได้ ไม่ต้องสนใจสายตาคนนอก ขอเพียงตนเองมีความสุขก็พอ
เห็นนางนิ่งเงียบไป เสิ่นหลีก็ยกชาร้อนบนโต๊ะขึ้นจิบ “อาเหยา สิ่งที่คนเรากลัวที่สุดในชีวิตก็คือขังตัวเองไว้ หากเจ้ากักขังตัวเองอยู่ในพื้นที่เล็ก ๆ เพียงหยิบมือ ชีวิตนี้ก็ได้แต่ผ่านไปอย่างเลื่อนลอย เจ้าอยากใช้ชีวิตเช่นนั้นหรือ?”