กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 220 กำหนดลงตัว 2
ลู่เหนียนได้กลิ่นหอมจนเด็กหญิงตัวน้อยเคลิบเคลิ้มไปแล้ว พอได้ยินเขาพูดก็ขานตอบส่ง ๆ ว่า “ของอร่อย!”
โม่ชิง “……”
หรือเขาจะไม่รู้ว่ามันเป็นของอร่อย?
“พี่หญิง อันนี้กินได้หรือยัง?”
ขนมที่นางเคยกินไม่เคยมีกลิ่นหอมขนาดนี้ แค่ได้กลิ่นก็รู้แล้วว่าของสิ่งนี้ต้องอร่อยมากแน่ ๆ
เสิ่นหลีคะเนเวลา “รออีกหน่อย ใกล้เสร็จแล้ว”
“อ้อ”
แม้ไม่รู้ว่า ‘ใกล้แล้ว’ ของพี่หญิงคืออีกนานแค่ไหน แต่พี่หญิงพูดตั้งสองรอบแล้ว คงใกล้เสร็จแล้วกระมัง
หลินชุ่ยชุ่ยเดินมาเห็นภาพนี้ ก็เข้าไปหาเก้าอี้ในห้องมาหลายตัว “นั่งยอง ๆ ทำไม นั่งรอสิ”