กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 218 เปิดใจให้ชัด รอข้า 2 ปี
เมื่อได้ยินเช่นนั้น คนอื่น ๆ ก็เริ่มเห็นดีด้วย แต่พอคิดถึงตอนกลับมารองเท้ากับถุงเท้าเปียกชุ่ม ความรู้สึกนั้นช่างทรมาน
“พี่สาม กินมากเกินไปไม่ได้ กินมากจะร้อนใน อีกอย่างพรุ่งนี้ยังต้องไปตัดไม้”
เสิ่นหลีกลัวพวกมือสังหารที่ตามฆ่าเผยอวี้จะตามไปถึงบนเขา จึงเอ่ยห้ามพวกเขา
“ก็ได้”
ที่จริงเขาไม่กลัวเรื่องร้อนในสักนิด แต่ในเมื่อน้องสาวไม่ให้ไปบนเขา ก็คงมีเหตุผลกระมัง
ตอนกลางคืน เสิ่นหลีกลับถึงเรือน มองแสงสว่างที่ลอดออกมาจากห้องข้าง ๆ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเคาะประตูเบา ๆ
เทียนชิงมาเปิดประตูอย่างรวดเร็ว “แม่นางเสิ่น เชิญเข้ามา นายท่านตื่นอยู่ขอรับ”