กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 215 รับธนูแทน
เจ้าพูดเสียหมดแล้ว พวกเราจะพูดอะไรได้อีก?
แววตาเสิ่นหลีไหววูบ “พี่ใหญ่ พวกท่านไปล่าสัตว์เถอะ ระวังตัวด้วย”
เสิ่นจิ้งหย่วนพยักหน้า “ได้ ถ้าหนาวก็จุดไฟผิงอยู่ตรงนี้ พวกเราจะรีบกลับมา”
“อืม”
เสิ่นหลีมองทั้งหกคนเดินแยกไปคนละทิศละทาง แล้วหันไปมองโม่ชิง สีหน้าของนางไม่อ่อนโยนเหมือนตอนคุยกับพี่ใหญ่อีกต่อไป กลับเย็นชาอยู่หลายส่วน
“พูดมาเถอะ อุตส่าห์ตามมาล่าสัตว์ด้วย ตอนนี้ยังอุตส่าห์คิดหาทางแยกพวกเขาออกไป พวกเจ้าสองคนมีจุดประสงค์อะไรกัน?”
โม่ชิงเผยรอยยิ้มเก้อเขินแต่ยังสุภาพ “ที่จริงก็ไม่มีเรื่องใหญ่อะไร”
คนผู้นี้พูดอ้อมค้อมขนาดนี้ แปลว่าต้องมีเรื่องแน่ ไม่นานก็ได้ยินเขาพูดอย่างหน้าด้านว่า