กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 207 หิมะตกแล้ว
“ขอเพียงเป็นสิ่งที่ทำได้ จะมีอะไรที่ตัดใจทำหรือไม่ทำไม่ได้กัน”
“เจ้าจะไปเมื่อไร?”
เมื่อเผยอวี้ได้ยินคำถามนี้จากนาง หัวใจก็แทบติดขัด เขาเพิ่งอยู่ได้ไม่นานก็ถูกนางรังเกียจเสียแล้ว อาหลีไล่เขาหรือ?
“เจ้า…ยังโกรธอยู่หรือ?”
เสิ่นหลีไม่เข้าใจคำถามที่เขาถามอย่างระมัดระวัง จึงเหลือบมองเขา “เปล่านี่”
ระหว่างพวกเขามีเรื่องแลกเปลี่ยนกันเสียมากกว่า หากพูดถึงมิตรภาพ นางคิดว่าคงมีไม่มากนัก ดังนั้นแม้เขาจะใช้ชื่อปลอม นางก็ไม่ได้โกรธมากจริง ๆ นอกจากตอนแรกที่รู้เรื่อง