กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 205 ของกำนัลตอบแทน
“เสี่ยวยา ข้านำของขวัญมาให้เจ้า แล้วเจ้าเตรียมของให้ข้าหรือยัง?”
ใบหน้าเรียวหมดจดของเสิ่นเสี่ยวยามีรอยยิ้มเขินอาย “เตรียมไว้แล้ว ห้ามทำเป็นไม่ชอบเชียว”
“ได้”
เด็กสาวสองคนเดินรั้งท้ายพลางกระซิบกระซาบกัน ส่วนเสิ่นหลีกับลู่จิ่งเดินอยู่ข้างหน้า นางถามเขาเสียงเบาว่า “กลับไปตระกูลลู่แล้ว ยังฝึกวรยุทธ์อยู่หรือไม่?”
“ฝึกอยู่” ใบหน้าลู่จิ่งมีรอยยิ้มจาง ๆ ขอเพียงอยู่ข้างเสิ่นหลี เขาก็รู้สึกสงบใจอย่างบอกไม่ถูก ที่จริงช่วงนี้ชีวิตในตระกูลลู่ของเขาไม่ค่อยสงบนัก
ตระกูลลู่มีทั้งกิจการใหญ่โตและทรัพย์สินมากมาย แม้แม่เลี้ยงจะล้มไปแล้ว แต่ผลประโยชน์ก้อนใหญ่เช่นนี้ย่อมมีคนอื่นอยากแบ่งส่วน